Nasi przodkowie byli najzręczniejszymi górnikami dysponującymi najlepszymi technologiami już w XVIII wieku. Opal uczynił nas sławnymi w świecie biżuterii dla kręgów najbogatszych. Na klejnoty koronacyjne z opalem mogły sobie pozwolić tylko najbogatsze rody. Opal był lubiany także dzięki swoim właściwościom i działaniu. Wierzono, że potęguje cnoty i przyciąga miłość. Mogą go nosić tylko ludzie o dobrym sercu, bo opal wzmacnia uczucia i myśli.

Słowackie Kopalnie Opalu (starsze nazwy – w drugiej połowie XIX wieku używano też określenia Červenicko-dubníckie kopalnie opalu – A Vörösvágás – dubniki opálbányak, lub Vörösvágás Dubniker Opálgruben). Znajdują się na wschodzie Słowacji, niedaleko miasta Preszów, między miejscowościami Zlatá Baňa a Červenica. To najstarsze kopalnie opalu na świecie i jedyne kopalnie opalu na naszym kontynencie. Pierwsza pisemna wzmianka o miejscowości Červenica Vörösvágás, wiążąca się z opalem pochodzi z roku 1409. Tutejsze koplanie były znane na całym świecie już od końca XVI wieku dzięki opalowi szlachetnemu, który był w nich wydobywany. Możliwe, że opal był tu wydobywany już w czasach rzymskich.

 

Opal słowacki szczególnie polubili członkowie rodziny cesarza Napoleona. Cesarzowa Józefina nosiła najsławniejszy opal – Burning of Troi. Największy opal o nazwie Arlekin znaleziono w roku 1775. Ważył 594 g i wyceniono go na 700 tysięcy guldenów holenderskich. Dziś znajduje się w muzeum przyrodniczym w Wiedniu. Słowackie Kopalnie Opalu aż do czasu odkrycia złóż opalu w Meksyku i Australii w XIX wieku były jedynym miejscem jego wydobycia na świecie. Po pierwszej wojnie światowej z powodu złej sytuacji ekonomicznej w roku 1922 ukończono wydobycie w Libance i pozostałych polach górniczych. Eksploatacji zaprzestano w kopalniach opalu w okresie Republiki Czechosłowackiej na mocy rozporządzenia 311/62/32844/Úsp./C/23 z dnia 16.10.1923. Najważniejszymi postaciami związanymi z kopalniami opalu byli: hrabia Jozef Vécsey (przewodniczący koszyckiej administracji królewskiej), Anton Schwarz, Johann Möhling opracowali mapę otworów badawczych na Libance i przyległych obszarach, Leopold Anton Ruprecht opracował opis złoż opalu nad Červenicą, Marek Szentiványi i pełnomocnik Peter Neumanny, którzy byli pierwszymi dzierżawcami, Jozef Rumpler dzierżawca kopalni opalu, w latach 1830-18245 dzierżawcą był Gabriel Fejérváry. Okres największej świetności kopalni opalu przypadł za rodziny wiedeńskiego jubilera Salomona Johanna Nepomuka Goldschmidta. Jego główną siedzibą była osada Dubnik. Dzieje kopalni opalu do roku 1922 udokumentował znany słowacki historyk, muzeolog i popularyzator nauki Štefan Butkovič w książce Historia słowackiego opalu szlachetneho z Dubníka [História Slovenského drahého opálu z Dubníka]. Złotą erę kopalni opalu przy miejscowości Červenica przypomina dziś wyremontowane wejście do sztolni Jozef.

 

Stare kopalnie zostały zamknięte w roku 1922 kiedy zaprzestano także wydobycia opalu szlachetnego – słowackiego kamienia narodowego. Dopiero w roku 2012 wydobycie zostało wznowione a latem roku 2015 kopalnia została otwarta dla zwiedzających. Właśnie w tej kopalni został znaleziony największy i najdroższy opal na świecie – Arlekin, który obecnie znajduje się w muzuem narodowym w Wiedniu.

Chodniki górnicze mają łącznie ok. 24 km i 17 poziomów, z których 5 jest zatopionych i można w nich nurkować ze specjalistycznym sprzętem.

Obecnie udostępnionych jest 1,2 km starych chodników górniczych i trasa zwiedzania trwa ok. 45 – 60 min. Zwiedzający mają możliwość zobaczyć wzory opali, różnych minerałów, latarnie górnicze, wózki i urządzenia używane przez górników 100 lat temu.